Секој има своја мрачна страна, свој сет „чудовишта“ во себе. Истото важи и за општествата, и во Ирска и на други места, многу социјална дисфункционалност произлегува од табуата што неправедно работат на затворањето на вредните и потенцијално лековити дискурси. Треба да му се честита на Џејмс ОЛери за поетското обликување на, за жал вообичаените трауми и табуа што не опкружуваат.
